________________________________________________________________________
Verslag van een hemels bezoek aan het Planetarium in Franeker
op zaterdag 25 april 2026
Org: Lady Romy en Gravin Hildegonda
Eigenaardige man, die Eise Eisinga.
Terwijl zijn vrouw misschien veel liever een lippe hanglamp boven de eettafel had gewild
bouwde haar man in zeven jaar tijd een compleet bewegend zonnenstelsel aan het plafond van hun woonkamer,
Het woonhuis van Eise en zijn vrouw is inmiddels omgebouwd tot museum
en uitgebouwd om een zo volledig mogelijk, interactief beeld te kunnen geven
van het heelal en ons zonnestelsel.
Het Planetarium van Eise Eisinga is het oudste nog in werking zijnde planetatium van de wereld.
Het maakt deel uit van Unesco Werelderfgoed.
Voor onze Lady Romy en Gravin Hildegonda redenen te over om ons uit te nodigen voor een gelikt dagje-uit Franeker.
Met onze dank want het was weer geweldig geregeld:
de koffie met taart vooraf, een rondleiding en na afloop een heerlijke lunch.
Maar het draaide natuurlijk om het museum.
We zullen er niet teveel over verklappen want wie er nooit geweest is
gaat nu denken:
Daar wil ik ook naar toe!
Neem er dan ook rustig de tijd voor, want er is veel te zien en te ontdekken.
Zo luisterden we met aandacht naar het levensverhaal van Eise,
die zich in die tijd omringt wist door de wetenschap.
Franeker had immers als tweede stad (na Leiden) in Nederland een eigen universiteit!
Voor Eise was het Het Heelal dat hem bleef boeien.
Hoe draait de maan om de aarde, de aarde om de zon.......
Sterrenbeelden, planeten, maansverduisteringen en reistijden naar hemelopjecten met de snelheid van het licht.
Hij wilde er een vinger achter krijgen.
En zo kom je in het Planetarium ook te weten hoe een telescoop werkt
en hoeveel je weegt op de maan (niet onbelangrijk :-)) !
Voor Eise was sterrenkunde een hobby. Zijn beroep was wolkammer.
Ook dat facet van zijn leven wordt in het museum mooi weergegeven.
Kortom, als je denkt dat je alles weet en hebt gezien,
bedenk je vrijwel onmiddelijk dat je nog een keer terug moet
omdat je vast nog niet alles hebt gezien!
Maar het tijdschema, gekoppeld aan onze rammelende maagjes, gaven aanleiding het pand te verlaten.
Maar natuurlijk eerst op de foto! Een must bij ieder uitstapje.
De zon, het prachtige historische stadje, de natuur die uit z'n voegen barst.
De burggen, de gevels.
Het was weer puur genieten.
In de Oude Stadsherberg genoten we van een voortreffelijke lunch.
Wat een onvoorstelbaar leuke middag!