________________________________________________________________________
Verrassings-bezoek aan het Stedelijk Museum in Alkmaar
Tentoonstelling:
Verlangen naar Egmond
op donderdag 14 augustus 2025
Laten we eerlijk zijn:
wie van ons had eerder gehoord van George Hitchcock (1850-1913)
en Gari Melchers (1860-1932) gehoord?
Niemand niet.
En toch waren het deze twee Amerikaanse kunstenaars die 'de Egmonden' in hun hart sloten.
Beiden vestigden ze zich in 1884 in Egmond, waarmee ze trendsetters waren.
Want daarna sloten vele Amerikaanse kunstenaars zich bij hen aan,
met name vanwege hun Hitchcock's Art Summer School.
Onze eigen lady Josefien van Bentinck maakte ons op deze specifieke tentoonstelling attent
waardoor we de 'inside information' op een presenteerblaadje kregen aangereikt.
Dank daarvoor.
Het Stedelijk Museum in Alkmaar.
Je rijdt er duizend keer op de fiets aan voorbij.
Je aanschouwt de poster op de gevel en je denkt: díe tentoonstelling wil ik wel zien!
En vervolgens komt het er niks van.
Doodzonde, want dan hadden we waarschijnlijk ook nooit geweten dat de zoon van Lady Josefien
z'n medewerking heeft verleend aan de tot stand koming van deze en eerdere tentoonstellingen.
Zijn foto inclusief motivatie hangt prominent aan de muur van het museum.
Onmogelijk om hem te missen voor ons,
want zijn moeder wist haar zoon en zijn bijzondere talent
trots onder de, en zeker ónze, aandacht te brengen.
De tentoonstelling is een droom.
De schilderijen, waarop Egmond en de Egmonders centraal staan,
komen uit particuliere collecties en zijn nooit eerder in Nederland te zien geweest.
Dat maakt de schilderijen nog bijzonderder.
Egmond als inspiratiebron.
Het is niet de armoede en de rauwheid van die tijd, die Hitchcock en Melchers ons voorschotelen.
Het is een veel lieflijker beeld dan bijvoorbeeld de schilderijen van Van Gogh uit die tijd.
Vergelijk het maar met zijn Aardappeleters.
De beeltenissen zijn aandoenlijk en licht.
Je zou ze stuk voor stuk thuis aan de muur hangen.
En of het allemaal nog niet kleurig en fleurig genoeg was......
Op het terras bij Klunder schoven we aan onder een mega-parasol
voor de lunch.
Zomerser kon het niet.
Dat Elise van Hoek tot Straat geen koekje kreeg bij haar gemberthee werd ruimschoots goedgemaakt
door haar chaptergenoten: ze kreeg ze van allekanten ruimschoots toegeworpen.
Dat ze spontaan begon te bellenblazen mag haar niet aangerekend worden.
Het kind in de Rode Hoedenvrouw zit nooit diep weggestopt.
Dat de handtas van Vrouwe Felicia onder tafel compleet onderste boven ging
maakte de chaos compleet.
We hadden niet anders verwacht!